« در حرم كعبه عبادت كنى * كعبه دو صد بار زيارت كنى » « جمله كتابى كه فرستاده حق * كشف شود بر تو ورق بر ورق » « با همهء كشف و كرامات تو * با همهء قرب و مقامات تو » « گر نبود مهر على در دلت * آتش سوزنده بود منزلت » ( انتهى ) تعليقهء 213 ( ص 591 ؛ س 4 ) « لا عزاء فوق ثلاث » اينكه مؤلّف بعض فضايح الروافض گفته : « و رسول گفته است : لا عزاء فوق ثلاث » صريح است در اينكه اين عبارت حديثي است كه از پيغمبر أكرم ( ص ) صادر شده است ليكن من آن را در كتب معروفه أعمّ از عامّه و خاصّه پيدا نكردم زيرا « المعجم المفهرس لألفاظ الحديث النبويّ » آن را نشان نمىدهد ، و همچنين جامع صغير سيوطى آن را ياد نكرده است ، و بخاطر ندارم كه در كتب خودمان نيز آن را ديده باشم امّا چون مضمونش مطابق سنّت ثابته در دين اسلام است به نظر مىرسد كه در كتابى نقل شده باشد كه ما به آن دست نيافته باشيم أمّا مطابقت مضمونش با سنّت ثابته از خاتم النبيّين ( ص ) ؛ دليل بر آن عمل مسلمانان است ما در اينجا بنقل كلمات دو نفر از علماى شيعه كه مدّعاى مزبور را روشن مىكند مىپردازيم . شيخ بهائى ( ره ) در باب اوّل جامع عبّاسى ضمن ذكر « آنچه متعلّق بميّت است از وقتى كه از كفن او فارغ شوند تا وقتى كه او را به خاك سپارند » از أحكام أموات گفته : « و سنّت است تعزيت دادن اقوام ميّت را يعنى پرسش نمودن و تسلّى دادن ، و در وقت تعزيت اين دعا جهت ايشان كردن « جبر اللّه وهنكم ، و أحسن عزاءكم ، و رحم موتاكم » و نيز سنّت است كه تا سه روز هر روز طعام جهت ايشان فرستاد ، و مكروه است نزد ايشان طعام خوردن » .